Andzer Photography

because open eyes matters...

Τρέχουν τώρα!

Zerma

Σημείωμα του εκδότη

Στην εποχή της ψηφιακής «επανάστασης» και της ηλεκτρονικής επικοινωνίας η φωτογραφική τέχνη συνεχώς εξελίσσεται και βρίσκει νέες τεχνικές λήψης, επεξεργασίας και παρουσίασής της. Οι σπουδαίες φωτογραφίες συνεχίζουν να προϋποθέτουν την κατανόηση των βασικών αρχών της φωτογραφίας –φως, σύνθεση, σχεδιασμός, δημιουργικότητα και όραμα. Η φωτογραφική κοινότητα είναι μια ανήσυχη και πληθωρική κοινότητα που συνεχώς ανανεώνεται και δρα μέσα από φωτογραφικές ομάδες, παρακολουθεί σεμινάρια για νέες τεχνικές, συμμετέχει σε εκθέσεις και διάφορα φωτογραφικά δρώμενα.

Θα είναι μεγάλη χαρά για εμάς να σας παρέχουμε τη δυνατότητα και την άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες που θα κάνουν ίσως πιο ελκυστικό το «φωτογραφικό σας ταξίδι».  

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Μαρία Ζέρβα-Θεοδώρου

* Την ευθύνη για τα κείμενα και τις φωτογραφίες έχουν οι εκδότες τους.

Έκθεση της Φωτογραφικής Ομάδας "Φ"

18765624 10213093213709806 7561857935654416948 n«Το πορτραίτο της/ου»

Ομαδική έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Το πορτραίτο της/ου» των μελών της Φωτογραφικής Ομάδας «Φ» θα πραγματοποιηθεί στον Πολυχώρο Εικόνας Κούνιο, από τις 22 Ιουνίου ως τις 30 Σεπτεμβρίου 2017. 
Με την έκθεση αυτή, που θα διαρκέσει όλο το καλοκαίρι, κλείνει η φετινή σεζόν των διοργανώσεων του Πολυχώρου Εικόνας Κούνιο, ολοκληρώνοντας το πλούσιο εκθεσιακό της πρόγραμμα. 
Όπως και τις τέσσερις προηγούμενες χρονιές, έτσι και φέτος, επιχειρούμε να θεσμοθετήσουμε μια μεγάλη έκθεση / παραγωγή με πολλές συμμετοχές, που να γίνεται κάθε χρόνο μετά το τέλος των σεμιναρίων.
Η φετινή έκθεση περιλαμβάνει 130 φωτογραφίες, από 37 μέλη της ομάδας, που παρουσιάζουν την άποψή τους για το θέμα, μέσα από ένα portfolio 3 – 4 φωτογραφιών.

Η Φωτογραφική Ομάδα «Φ» αποτελεί μια νέα ομάδα φωτογραφίας, που προέκυψε κατά την διάρκεια των σεμιναρίων που πραγματοποιήθηκαν στον Πολυχώρο Εικόνας Κούνιο από τον Τάσο Σχίζα από τον Οκτώβριο του 2011 ως σήμερα. Αριθμεί αρκετά μέλη που παρακολουθούν τα διάφορα σεμινάρια, ενώ παράλληλα λειτουργεί λέσχη φωτογραφίας με μηνιαίες συναντήσεις των μελών της.

Συμμετέχουν τα παρακάτω μέλη:

Λένα Αργυρακοπούλου 
Μαρίνα Ανθίμου 
Δέσποινα Αποστολίδου 
Όλγα Αραμπατζόγλου 
Στέλιος Βανδήρας
Δημήτρης Βαρδακαστάνης 
Χρυσή Βούλκου 
Piquet Anna-Gaelle
Ελπίδα Γεμενετζή
Αναστασία Γιαννοπούλου 
Σεραφείμ Ζώγκας 
Απόστολος Ιωάννου
Χριστίνα Καζαντζίδου 
Δημήτρης Κανονίδης
Καλλιόπη Καραλιά 
Χριστίνα Κεσεσίδου 
Αγάπη Κοσμίδου
Ντίνα Κυριάκου
Ελένη Λαζαρίδου 
Ειρήνη Λαχανά 
Ελένη Λασηθιωτάκη 
Αλεξία Λεχωνίδου
Ελευθερία Μαδεντζίδου 
Χαρούλα Ματσαρόκου 
Ελένη Μητράκη 
Νίκος Μπαλικτσίογλου 
Νέλη Οικονόμου 
Κυριάκος Οικονομίδης 
Θανάσης Παυλίδης 
Χρύσα Προύσαλη
Μιλτιάδης Σταμπλιάκας 
Βαρβάρα Στρατινάκη 
Σοφία Στρατινάκη
Γιάννης Τζέμος
Μιχάλης Φωτιάδης 
Θεόδωρος Χαραμής
Κορίνα Ψάλτου

Επιμέλεια: Τάσος Σχίζας

Εγκαίνια: Πέμπτη 22 Ιουνίου στις 8:00 μ.μ.
Διάρκεια: 22 Ιουνίου – 30 Σεπτεμβρίου 2017
Ωράριο λειτουργίας: Δευτ. Τετ. 9:00-17:00, 
Τρ. Πεμ. Παρ. 9:00-21:00, Σαβ. 9:00-16:00, Κυρ. κλειστά

«Φ» Ομάδα Φωτογραφίας:
https://www.facebook.com/f.photographygroup?ref_type=bookmark

Πολυχώρος Εικόνας Κούνιο: 
Κομνηνών 24 (Λουλουδάδικα), Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 271003 http://www.kounio.gr/

Φωτογραφικό Είδωλο – Σεμινάρια φωτογραφίας: 
2310 638447 http://www.photoeidolo.gr/seminaria.html

Έκθεση "Πορτραίτα Ιστορίας" στο Μουσείο Φωτογραφίας, Θεσσαλονίκη

Βούλα Παπαϊωάννου - Δημήτρης Χαρισιάδης 1940-1960: Πορτραίτα Ιστορίας

Voula Papaioannou-810x850

Φωτό: Βούλα Παπαϊωάννου – Καθρέφτης στην αυλή σχολείου, 1946

Στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’, 1ος όροφος, Λιμάνι) από τις 6 Απρίλη.

Το βλέμμα δύο κορυφαίων φωτογράφων του 20ου αιώνα στις ταραγμένες εποχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και της ανασυγκρότησης στην Ελλάδα, παραβάλλει η έκθεση Πορτραίτα Ιστορίας που συνδιοργανώνει το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης με τα Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη.

Η έκθεση αποτελεί μία ανθολογία εικόνων των φωτογράφων Βούλα Παπαϊωάννου (φωτό επάνω) και Δημήτρη Χαρισιάδη, όπου αποτυπώνεται η Ελλάδα κατά το κρίσιμο διάστημα 1940-1960, που περιλαμβάνει τη γερμανική κατοχή, την Α’ μεταπολεμική περίοδο και την ανασυγκρότηση. Στην έκθεση παρουσιάζονται 200 περίπου έργα, καθώς και άλλο πρωτότυπο ιστορικό υλικό, μαζί με δύο πορτραίτα των φωτογράφων από την τηλεοπτική εκπομπή «Παρασκήνιο» της ΕΡΤ. Ακόμη, παρουσιάζονται σε πλήρη μορφή τα δύο σπάνια κατοχικά λευκώματα Μαύρο Λεύκωμα της Βούλας Παπαϊωάννου και Σούπα του παιδιού και ΙΚΑ Πειραιώς του Δημήτρη Χαρισιάδη, όπου αντανακλάται το σκληρό πρόσωπο του Πολέμου και ο αγώνας για επιβίωση.

Κατά τη διάρκειά της, το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης θα διοργανώσει παράλληλες δράσεις (προβολές, εκδηλώσεις λόγου, κ.ά.), οι οποίες θα ανακοινωθούν σε εύθετο χρόνο.

Οι επιμελητές της έκθεσης Αλεξάνδρα Μόσχοβη και Μανώλης Σκούφιας, σχολιάζοντας την έκθεση σημειώνουν:

Η έκθεση παραβάλλει το βλέμμα δύο φωτογράφων στα μέσα του εικοστού αιώνα που κατέγραψαν συστηματικά μια μεταβατική πολιτικά, αβέβαιη οικονομικά και εμπερίστατη κοινωνικά περίοδο της Ελλάδας. Η Βούλα Παπαϊωάννου και ο Δημήτρης Χαρισιάδης, σχεδόν αυτοδίδακτοι στη φωτογραφία, ωριμάζουν δημιουργικά κατά την εικοσαετία 1940-1960. Οι φωτογραφίες τους από τον πόλεμο και την περίοδο της ανασυγκρότησης αποτελούν κατεξοχήν δείγματα του φωτογραφικού μοντερνισμού στην Ελλάδα, όπως αυτός εκφράστηκε μέσα από δύο κυρίαρχες κατευθύνσεις: την ανάδειξη της «καθαρής» (ή «ανόθευτης» κατά τον Χαρισιάδη) φωτογραφίας, αλλά και την ανάπτυξη ενός νέου είδους ανθρωπιστικής φωτογραφίας κοινωνικής καταγραφής. Αμφότεροι ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (1952), χωρίς να απομακρύνονται πλήρως από τις αρχαιολογικές, λαογραφικές εμφάσεις και τον εν γένει συντηρητισμό της, καταφέρνουν να αναπτύξουν ένα ιδιαίτερο βλέμμα στο επαγγελματικό και προσωπικό τους έργο. H επαγγελματική τους δραστηριότητα στη μεταπολεμική περίοδο αποτελείται κατά βάση από αναθέσεις: αρχικά από διεθνείς οργανισμούς αρωγής και κατόπιν από εγχώριους κρατικούς οργανισμούς. Το προσωπικό τους έργο, όπως αυτό προβάλλεται σε εκδόσεις και εκθέσεις της εποχής, επικεντρώνεται σε οιονεί σημεία ελληνικότητας: το εθνικό τοπίο, έθιμα και παραδόσεις, η ζωή στην ύπαιθρο, το ελληνικό πνεύμα.

Χρονικά, η έκθεση ξεκινά με φωτογραφίες από το Αλβανικό Μέτωπο, την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Η Παπαϊωάννου χρησιμοποιεί τη δραματουργία του «ανθρώπινου ντοκουμέντου», είδος φωτογραφίας καταγραφής που εμφανίστηκε στην Αμερική τη δεκαετία του 1930, για να αποδώσει την τραγικότητα στο βλέμμα της μάνας που αποχωρίζεται τον γιο στην επιστράτευση, την καρτερικότητα αυτών που συνωστίζονται στα υπαίθρια συσσίτια, την απόγνωση των λιμοκτονούντων τον χειμώνα του 1941-42. Από τις πρώτες φωτογραφίες του στο Αλβανικό Μέτωπο, ο Χαρισιάδης διατηρεί μια εξίσου άμεση αλλά πιο αποστασιοποιημένη προσέγγιση. Οι εικόνες του από το Ι.Κ.Α. Πειραιώς, για παράδειγμα, θυμίζουν ανθρωπομετρικές φωτογραφίες του προηγούμενου αιώνα, παρουσιάζοντας τους ‘οιδηματίες’ γυμνούς χωρίς συνθετική ή σκηνοθετική επιτήδευση.

 Dimitris Harissiadis

Φωτο: Δημήτρης Χαρισιάδης, Σίφνος, 1956

Η αισθητική στροφή στο βλέμμα των δύο φωτογράφων γίνεται απτή στον κορμό της έκθεσης που εστιάζει στην ερμηνεία της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης της χώρας. Ως φωτογράφος της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration), η Παπαϊωάννου θα καταγράψει όλες τις δράσεις του οργανισμού, από τις πρώτες αποστολές των προμηθειών, τη διακίνηση τροφίμων και ρουχισμού στις πόλεις και στην επαρχία, έως την εκπαίδευση του πληθυσμού σε νέες τεχνολογίες. Ταυτόχρονα, εικονογραφεί τη δραματική διάσταση του Εμφυλίου και της δύσκολης διαβίωσης στην ελληνική επαρχία: τα καμένα χωριά, τις βομβαρδισμένες υποδομές, τις μαυροφορεμένες γυναίκες, τα ρακένδυτα παιδιά στα υπαίθρια σχολεία. Αντίθετα, κατ’ ανάθεση του Υπουργείου Ανασυγκρότησης και διεθνών αποστολών, οι φωτογραφίες του νεοσύστατου δημοσιογραφικού πρακτορείου «Δ. Α. Χαρισιάδη» σκιαγραφούν την εικόνα μιας χώρας που μοιάζει να αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες της: βιομηχανικά κτήρια και κατασκευές δεσπόζουν στο τοπίο και χαρωποί εργάτες χειρίζονται μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας στα νέα εργοστάσια. Οι επαγγελματικές αναθέσεις των δύο φωτογράφων επέβαλαν ένα σαφές πλαίσιο αναφοράς το οποίο καθόριζε, όχι μόνο την οπτική ερμηνεία των γεγονότων, αλλά και την ίδια τη φωτογραφική πρακτική μετατοπίζοντας το βάρος από την «ανόθευτη» φωτογραφία σε μια ενορχηστρωμένη φωτογραφία καταγραφής.

Ωστόσο, την ίδια περίοδο, οι φωτογράφοι δημιούργησαν σημαντικό προσωπικό έργο στο περιθώριο των προαναφερόμενων αναθέσεων. Τα λευκώματα της Παπαϊωάννου Hellas (1949), La Grèce à ciel ouvert (1952) και Iles Grecques (1956) συνδυάζουν τη φωτογραφική απεικόνιση της αρχαίας και μεσαιωνικής κληρονομιάς με απόψεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, που η φωτογράφος απαθανάτισε κατά την εντεταλμένη περιοδεία της στην επαρχία. Παράλληλα, με τις επαγγελματικές του αποστολές στην επικράτεια και ακολουθώντας το ευφορικό συναίσθημα της μεταπολεμικής ανθρωπιστικής φωτογραφίας, ο Χαρισιάδης σκιαγράφησε σε δεξιοτεχνικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες μια ρομαντική προ-βιομηχανική όψη της χώρας στα βουκολικά τοπία, στην τοπική αρχιτεκτονική, στα παραδοσιακά επαγγέλματα.

Οι σχέσεις που αναπόφευκτα αναπτύσσονται με την παραβολή των φωτογραφιών στην παρούσα έκθεση αναδεικνύουν, όχι μόνο τις διαφορετικές ερμηνείες της Ιστορίας, αλλά και τα μορφολογικά και οντολογικά στοιχεία που συνθέτουν τον μοντερνιστικό κανόνα στην ελληνική φωτογραφία στα μέσα του εικοστού αιώνα. Παρότι οι αντιλήψεις περί ρεαλιστικής απεικόνισης, εξιδανίκευσης και αληθοφάνειας είναι πολύ διαφορετικές σήμερα, ο τρόπος με τον οποίο οι δύο φωτογράφοι απεικόνισαν την κρίση και την ανασυγκρότηση μπορεί να προσφέρει ένα σημείο αναστοχασμού για τη σύγχρονη ελληνική φωτογραφία.

  • Διάρκεια: 06/04/2017-10/09/2017
  • Εγκαίνια: 06/04/2017, ώρα 20:00
  • Χώρος: Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης (Αποθήκη Α’, 1ος όροφος, Λιμάνι)
Συντάκτης άρθρου:
Κωνσταντίνος Φλώρος, Στην Νexus Publications AΕ από το 1998, είναι σήμερα ο Διευθυντής Εκδόσεων της εταιρίας. Mέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περιοδικών Ήχου και Εικόνας (EISA) από το 2003. Μέλος της Ένω­σης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Tύπου (EΣΠΗΤ) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (ΙFJ) από το 2005.
 

 

 

"Το είδωλο της μουσικής" του Τάσου Σχίζα

musicidolΝέα έκδοση από το "Φωτογραφικό Είδωλο"

Το "Είδωλο της μουσικής" του Τάσου Σχίζα είναι ένα βιβλίο, που έγινε με σκοπό να λειτουργήσει ως εγχειρίδιο, σε όσες/ους φωτογραφίζουν ή πρόκειται να φωτογραφήσουν σε συναυλίες. Αφιερωμένο σε ένα είδος φωτογραφίας ιδιαίτερα απαιτητικό.
Η ύλη του είναι χωρισμένη σε ανεξάρτητα κεφάλαια, που αφορούν τον προτεινόμενο εξοπλισμό, τη γωνία λήψης, τον έλεγχο της έκθεσης και του χρώματος, τη μελέτη και την οργάνωση της σύνθεσης, τις τεχνικές λήψης που μπορούν να εφαρμοστούν, την ειδική ψηφιακή επεξεργασία και τέλος, τη δημιουργία προσωπικού portfolio.


Το είδωλο της μουσικής

Ημερομηνία έκδοσης: Ιανουαριος 2017

Σελίδες : 52

Διαστάσεις : 16,2 Χ 24 cm

Τιμή : 10 ευρώ

ISBN: 978-960-98280-4-8