Andzer Photography

because open eyes matters...

Κριτική της φωτογραφίας

DSC04093-EditΜάνος Λυκάκης, "Οδηγίες και Κανόνες Για την Κριτική Φωτογραφίας"
 
 
1) Θέμα: Το θέμα είναι για εμένα ο συνήθης ύποπτος που θα κινήσει έναν φωτογράφο να σηκώσει την μηχανή του και να τραβήξει μία φωτογραφία. Π.χ περπατάτε στην Πανεπιστημίου και ξαφνικά πετάγεται μπροστά σας μία τίγρη. Κάθε λογικός άνθρωπος θα τρέξει να σωθεί. Ο φωτογράφος όμως θα δει το θέμα, θα σηκώσει τη μηχανή και θα πυροβολήσει. 
Άλλο παράδειγμα αρκετά πιο ακραίο είναι ότι ένας φωτογράφος τοπίου επισκέπτεται την Ελλάδα. Βλέπει την ακρόπολη και αποφασίζει να στήσει το τρίποδο του για να την τραβήξει. Η ακρόπολη λοιπόν είναι το θέμα εδώ.     
 
2) Φόρμα: Η φόρμα δεν είναι τίποτα άλλο από την τεχνοτροπία που θα επιλέξει ο φωτογράφος προκειμένου,  σε συνδυασμό με το θέμα, να βοηθήσει να φανεί το περιεχόμενο που θα αναλύσουμε πιο κάτω.  Φόρμα είναι αν ο φωτογράφος τραβήξει σε έγχρωμο, σε ασπρόμαυρο, αν ο φωτογράφος επέλεξε να χρησιμοποιήσει ευρυγώνιο φακό ή τηλεφακό, αν το φόντο είναι θόλο κτλ.  Με λίγα λόγια αφορά τον τρόπο που ο φωτογράφος επέλεξε να μας μεταδώσει το έργο του.
 
3) Περιεχόμενο: Πολύπλοκο το περιεχόμενο και είναι και το συστατικό που τις περισσότερες φορές λείπει και από μία φωτογραφία. Έχετε ακούσει σίγουρα την έκφραση "Μια φωτογραφία, ίσον χίλιες λέξεις". Ναι αλήθεια είναι. Αλλά ισχύει μόνο και εφόσον υπάρχει περιεχόμενο σε μία φωτογραφία. Το περιεχόμενο είναι η ουσία της φωτογραφίας, είναι αυτό που μπορεί να μας προβληματίσει και να μας "συγκινήσει", είναι αυτό που αβίαστα θα φέρει στο μυαλό μας μία ιστορία, μια μυρωδιά, μία γεύση, μια εικασία. Στην καθημερινότητα μου σπάνια πετυχαίνω φωτογραφίες που να έχουν περιεχόμενο και ακόμα πιο σπάνια καταφέρνω να τραβήξω εγώ ο ίδιος κάποια φωτογραφία που να γεννά μία ιστορία. Η έλλειψη περιεχομένου σε μία φωτογραφία οδηγεί σε απλή απεικόνιση. Δεν έχουμε φωτογραφία με την έννοια της τέχνης της φωτογραφίας αλλά απλά μία εικόνα. Για αυτό τον λόγο είναι σύνηθες απο τους φωτογράφους να προσπαθούν να μας τυφλώσουν μέσω της υπερβολικής φόρμας. Δηλαδή βλέπουμε φωτογραφίες εντυπωσιακές αλλά στο τέλος της ημέρας τις ξεχνάμε. Δεν μας προβλημάτισαν και δεν μας άγγιξαν πραγματικά. Μια φωτογραφία που σε αγγίζει δεν την ξεχνάς ποτέ.